The Count Gardening  
                                

Door de bomen hadden we namelijk, ondanks het zuiden, behoorlijk veel schaduw. De klinkertjes werden dan ook snel groen en ook het onkruid groeide als kool en ging ik dus toen al de strijd aan met deze ongewenste ‘tuingasten’.  Niet wetende dat .....

 

Regelmatig werd ik in die tijd door mensen uit mijn omgeving gevraagd of ik misschien ook ‘iets’ voor hun tuin of terras zou willen doen? Dat werden er op een gegeven moment steeds meer en had ik soms geen eens tijd over voor onze eigen tuin. Daarnaast had ik ook mijn eigen dagelijkse werkzaamheden, want in die periode werkte ik bij een bekende verzekeringsmaatschappij in Rotterdam. Later verhuisde de werkzaamheden en ook die van mij naar het midden van het land. De Veluwe! Ik had toen de mogelijkheid om 4 dagen per week te gaan werken, weliswaar 4 x 9 uur, maar dat beviel prima. Zeker die reisdag minder in de week  kwam goed uit.   

 

Na zeven jaar heen en weer pendelen keerde ik weer terug naar een ander bedrijfsonderdeel in Rotterdam en ruim een jaar later kwam ik terecht bij één van de grootste ICT-dienstverleners van Nederland. Maar ondanks de goede voorwaarden, de vrijheid en de uitdagende projectrollen die ik ook daar vervulde vroeg ik mij steeds vaker af of ik deze hectiek en de dagelijkse files ook tot mijn vijfenzestigste (inmiddels verschoven naar 67 en een beetje) wel ambieerde en om misschien toch maar iets anders te gaan doen?

Later zijn wij nog een paar keer binnen de regio verhuisd en begonnen de 'pro deo' tuinklussen weer van voor af aan.     

 

Als iemand mij toen had verteld dat ik dit werk ooit beroepsmatig zou gaan uitvoeren had ik de persoon voor gek verklaard. Echter toen zich wéér een reorganisatie aandiende en je steeds meer mensen zag afhaken én vertrekken was ook ‘mijn afdeling’ aan de beurt. Een ‘mooier’ moment tijdens de crisis was er eigenlijk niet. Iedereen hield zijn hand op de knip, 1000 ontslagen per dag! kopten de kranten de ether in. Banen voor onbepaalde tijd werden steeds schaarser en het aantal zzp’ers, ook in mijn branche, steeg enorm.  

 

Daarnaast werden de kwaliteitseisen en de betrokkenheid binnen de projecten beduidend minder en merkte je dat er steeds meer en meer in het bedrijfsleven bezuinigd werd en dat het einde nog (lang) niet in zicht was. Ook het toenmalige management was steeds meer bezig met het redden van hun eigen hachje dan dat van anderen, maar ook de collegialiteit onderling was ver te zoeken. Dat zet je uiteraard aan het denken…..zoals toch de stap naar iets anders maken? Zeker nu er een mooie regeling (Gouden Handdruk, red.) werd voorgelegd. Een wens van vroeger was ooit om ‘iets’ voor mijzelf te beginnen, maar dat was er eigenlijk nooit van gekomen. Dat zou ongetwijfeld te maken hebben gehad met het feit dat ik het overal wel naar mijn zin had en spijt van mijn keuzes m.b.t. werk heb ik eigenlijk nooit gehad. Wel van dingen die ik destijds niet had gedaan.

 

'Het roer om' was, achteraf gezien zeker, iets wat ik misschien eerder had moeten doen.  

 

Op de middelbare school zei mijn docent Tekenen (meneer Koedood) eind jaren zeventig ooit tegen mij; “Jij moet echt iets met jouw creatieve talent gaan doen. Sterker; Ik kan mij niet voorstellen dat jij het bedrijfsleven in gaat.” Ook herinner ik mij nog een paar van de mogelijkheden die hij daarna noemde. Ja, ook ‘Iets in de trend van met tuinen’. Als laatste zei hij: ''Jij zal ooit nog aan mij denken de Graaff.” Daar kreeg hij dan ook gelijk in. Een ander vak wat ik destijds ook wel ‘leuk’ vond was Engels. Niet dat ik daar ook goed in was, maar we kregen les van een aardige en niet in de laatste plaats ook behoorlijk knappe docente, mevrouw Mesman. Daarnaast had ik wel een goede klik met haar. Zij sprak mij ook altijd aan met mijn achternaam, maar dan wel de Engelse variant. Later tijdens de diploma uitreiking kreeg ik van haar nog een (Engelstalig) boek en las ze een gedicht in het Engels aan het hele gezelschap in de zaal voor. Ik had als laatste in de gaten dat het over mij ging, zo goed was ik dus in Engels.  

 

 

‘Count your garden by the flowers’ ….. is het enige wat ik mij nog kan herinneren. 

 

 

Toen ik voor onze ‘nieuwe uitdaging’ nog een, liefst zo toepasselijk mogelijke, naam moest verzinnen, was ik er dan ook snel uit. Met dank nog aan mijn twee docenten. 16 maart 2015: 'The Count Gardening' was born ..... and still no regrets!  

 

 

Binnen de regio Drechtsteden spelen we inmiddels een serieuze rol en zijn we 'one of the guys' binnen de branche. 

 

De website werd vanaf de lancering meteen goed bezocht, ook ontvangen we nog steeds mooie recensies en na iedere klus kijken we er naar uit welke tuin er weer op ons pad komt. 

 

The Count

 

 

 

 

Youve got your mother in a whirl
Shes not sure if you're a boy or a girl
Hey babe, your hairs alright
Hey babe, lets go out tonight
You like me, and I like it all
We like dancing and we look divine
You love bands when they're playing hard
You want more and you want it fast
They put you down, they say I'm wrong
You tacky thing, you put them on

 

 

 

 

Rebel rebel - David Bowie